ณ เวลาเที่ยงตรงของ ทุกวันๆ จะมีเด็กสาว คนหนึ่งมาที่ทีประจำของเธอ" Lizzie Borden took an axe (ลิซซี่ บอร์เดนถือขวานมา)
And gave her mother forty whacks. (ฟันแม่เลี้ยงตั้งสี่สิบครา)
And when she saw what she had done (เมื่อได้เห็นผลงานนี้)
She gave her father forty-one. (ก็จามพ่ออีกสี่สิบเอ็ดที!) ~"
ละมีคน คนหนึ่งพูดขัดเธอ ทันที " ไง~ ร้องเพลงรึ! " เด็กหนุ่มตัวเตี้ยๆ
ผมสีน้ำตาล พูดขัดเธอ นั้นเอง
" เฮ้ย! ชั้นไม่ได้ร้องหนะ! "เธอ ตะโกนตอบ
" หรอ ยัยเมล่อนเน่า! " เด็กหนุ่มผมสีเทานาม โกคุเดระ เอ่ยขึ้น
เธอเดินหนี ออกไปให้ไกลจากหนุ่มทั้ง2คน
" ฉันไม่ชอบ ได้โปรด อย่ามาฟังชั้นร้องเพลงเหอะ"
เธอน้ำตาคลอ
" เธอเป็นอะไร มากไหม? " เด็กหนุ่มคนคนหนึ่งเอ่ย ถาม(?)
"ไม่ละ ชั้นก็เเค่เกลียดการเเค่ให้คนอื่นๆได้ยิน ว่าชั้นร้องเพลง ... "
"งั้นเธอลองร้องสิ " เด็กเอ่ยขึ้น
จากนั้นเด็กสาว ค่อยๆ ขับปาก ร้องเพลงขึ้นที่ละคำ
" Please don't say "you are lazy" ... " เธอสะดุ้ง หยุดร้องเพลงทันที
" บะ..บ้าหรอ! เเล้วชั้นจะเผลอร้องเพลงไม่ทำ ซากอะไรเนี้ยะ! "
เธอบ่น พร้อมกับหันไปอีกทางที่ มีเสียงของเด็กหนุ่มที่ให้เธอร้องเพลง
" อย่ามาสั่งชั้นซะให้ยากนะยะ! " เธอ ถึงกัลอึ้งเมื่อเห็นหน้าเค้า!
"ฮะ.... รุ่นพี่=[]=! "เธอถึงกับ ล้มลงไป อย่างง่ายดาย
"......"
" เนยคุง~ มากินข้าวกลางวันกัน ยุจินซังก้มาเเล้วด้วย~~
ฮะ.....เฮ้ย!!!!!!! ไปนอนอะไรตรงนั้น!!!!! "เด็กหนุ่มผมสีเหลือง นาม ฮาคุ
ตะโกนด้วยความตกใจ
" เนยไปนอน อะไรตรงนั้นอะ! " เด้กสาวผมยาว สีเขียวอ่อนๆ อมฟ้าอ่อน
พูดขึ้นพร้อมไปจิ้ม ตรงเเก้มเนย
"งะ..ง่ำๆ " เนยเอ่ยขึ้ย อย่างงัวเงีย " ฮือ.... เจน? รุ่นพี่ฮาคุ? อ้าวเเล้วรุ่นพี่ฮิละ? " เนยพ่นพลาง งัวเงียอย่างมาก (นอนกลางวันรึ=*=)
จากนั้น เนยก็ เล่าทุกๆอย่างในพวกฮาคุ ละ ยูจินฟัง พร้อมกันกินอาการมือเที่ยง ไปด้วย
"เรื่องมันก็เป้นงี้อะ"
"เฮ้อๆ ว่าเเล้วทำไม หนะ พวกคุณสึนะ ถึงดูท่าทางเเปลกๆ เหมือน กลัวโดนด่า เหอ.." ฮาคุบ่นขึ้น ขันเนยบาง
" นี้ละหละความปั่นปวนในยามเวลสกลางวัน ในท้องนภา ที่มีซากุระ
สิ่งที่ ฮิบาริเคียวยะเกลียด มาปกปิดเเสงเเดด ของอรุณ อ่อนๆ
ลมเย็นๆ =w=~" ยูจิน เอ่ยด้วยเสียงนุ่มนวล
