@16284
L

2TH Master

Master LVL
adesaku
fernriona: >/////<

เขิลอ่ะ
ทำไงทำให้หายคิดถึงอ่ะ >///<
Gin-Chan
fernriona: ก็มันฮา เวิลคุงอ่ะ   
จิงหลอจ๊ะ ตัวเทอ  
000jun000
fernriona: จร้าาาาาาาาาา ^O^/

สู้ตายยยย
ค้าบสู้ตาย 555

เดี๋ยวไำปกินข้าวก่อนนะค้าบพี่เฟิน ^^
adesaku
fernriona: >/////<

5555555 เพราะนู๋คิดถึงตะหาก

พี่เลยรีบมา >/////<
ความคิดถึงมันห้ามไม่ไหว มันคงห้ามไม่ไหว คิดถึงยังไงก็ยังคิดถึงเธอยู่อย่างนั้น >////<
Gin-Chan
fernriona:        
หลายหน้าจัง

yamamura
fernriona: จร้าาาาาาาา ^^

อยากฟัง ^^
ก็คือว่า เมื่อวานตอนเช้า

ผมกับเพื่อนของผมอ่ะ เดินขึ้นมากำลังจะเข้าห้องแล้ว

ทีนี้เพื่อนอีกคนที่มันกวนตรีนๆ มันก็ล๊อกประตูห้อง
(มันจะแกล้งผม แต่มันไม่รู้ว่ายังมีเพื่อนผมอีกคน)

มันรู้ว่าผมสเดาะ ประตูได้ แต่เพื่อนผมอีกคนนึงนี่ซิ มันโมโหแล้วก็ต่อยกระจก(หนาเกือบ ซม.)

แตกกระจาย แล้วก็บอกให้มาเปิดล๊อก (ผมเห็นแล้วสยองมาก)

กระจกบาดมือขวามันตรงนิ้วก้อย ลึกจนเห็นเนื้อข้างในเลยครับ (แต่ยังดีที่ไม่ต้องเย็บ)

เลือดหยดเป็นทางเลย น่ากลัว //ตัวสั่น~~~~
000jun000
fernriona: พี่หนักตลอด เลย

T^T

จุนคุง ดีมากมาย งานน้อยลง
พี่งานเยอะขึ้นนนนนนนน ...
สู้ๆนะค้าบพี่เฟิน ^^
แต่ช่วงแรกๆนี้เยอะมากๆเลยหล่ะค้าบ55

ช่วงหลังๆนี้ค่อยดีหน่อยๆ
adesaku
fernriona:      วิ่งผ่าน ร้านป่ะเนี่ย

พี่วิล ^^/////
อั้มๆ เฟินป้อนไว >////<
Gin-Chan
fernriona: มาละ ๆ รูปข้างบน โหด แท้   
ไม่โหดเหมื่อนคนน่ะ

หุ หุ หุ
adesaku
fernriona: ค่ะ เดี๋ยวนู๋จะรอน๊าาา   
มาแร้วคับ