1. เว็บบอร์ด
  2. Cáfe
  3. อ่านกระทู้
ตอบกระทู้
ReTo-chan
L
Fame • 14
อนึ่ง อยากเอานิยายของตัวเองมาแปะเพื่อที่จะหาคนติชมงาน แต่ดันไม่รู้ว่าจะลงตรงไหนเลยกลายเป็นว่ามาวางไว้ที่ Cafe ไว้ก่อน ถ้าเกิดโดนไล่ที่ก็จะไปแปะไว้ที่อื่นแทน5555

อสอง จริงๆไปตามอ่านที่เว็บเด็กดีได้นะ แต่บางคนคงขี้เกียจหา ผมเลยกะเอามาวางไว้ที่เว็บนี้แทน
 
บทนำ
 

  “อ้ากกกก อยากเล่นเกมเว้ยยยย”
ผมดิ้นอยู่บนที่นอนและโวยวายเหมือนเด็กๆอารมณ์ตอนนี้รู้สึกกระฟัดกระเฟียดอย่างมาก ถ้าหากไม่ได้เล่นเกมอะไรสนุกๆละก็ผมอยู่นิ่งไม่ได้แน่ๆเลย


                “เอ๋...พีซีกับเครื่องเพลย์สามก็ยังมีนี่นาทำไมไม่เล่นซะล่ะ พี่นี่ท่าจะบ้าไปแล้วนะ”

ยัยหนูผมสีเทาจางๆที่นอนราบกับพื้นแถมยังอ่านหนังสือการ์ตูนที่ผมอุตส่าห์ซื้อมาจากค่าขนมอันน้อยนิดพูดออกมาอย่างเอือมๆ เพราะเห็นเหตุการณ์ที่ผมกระฟัดกระเฟียดในลักษณะแบบนี้มานับครั้งไม่ถ้วนแล้วเพราะเธอนั้นชอบมาเล่นที่ห้องของผมบ่อยๆเพื่อมาเสพสรรค์กับหนังสือการ์ตูนและอนิเมะอยู่เป็นประจำ

                “ไม่ใช่ว่าเกมอะไรก็ได้นะน้องรัก พี่เองก็อยากเล่นอะไรที่มันพาสชั่นหรืออินิกค์ชั่นหรือแฟนตาสติกซ์มากกว่านี้บ้างนะ แค่มองผ่านจอเฉยๆมันปลุกอารมณ์ความเป็นเกมเมอร์ระดับโปรของพี่ไม่ได้หรอก”

ผมเอ่ยออกไปอย่างทุรนทุราย ใช่แล้วถึงแม้ว่าตอนนี้ผมจะขึ้นมัธยมปลายแล้วก็เถอะแต่ว่ายังเป็นเด็กติดเกม....อะแฮ่ม..เกมเมอร์ชั้นอ๋องที่เคยไปเข้าร่วมแข่งการเล่นเกมระดับประเทศมาไม่ใช่น้อยๆ

 

                “เห.....ถ้างั้นก็ลองไปให้ถึงรอบสี่ทีมสุดท้ายหน่อยสิค้าคุณเกมเมอร์ระดับโปร ตกรอบแปดทีมสุดท้ายแทบทุกครั้งแบบนี้คงเป็นระดับโปรติสตาร์นั่นล่ะค่ะ”
 

                อ้ากกกกโดยยัยหนูนี่ด่าว่าเป็นสัตว์ชั้นต่ำรึเนี่ย!!!ชักจะทนไม่ไหวแล้วนะเฟร้ยยยยขอเขกหัวซักทีเหอะ
 

                “เดี๋ยวก่อนค่ะพี่”

                “อะไรอีกห๊ะ!!”

                “ส่งเสียงดังเกินไปแล้วนะ อ่านการ์ตูนไม่รู้เรื่องอ่ะพี่จ๋าหุบปากซะทีจะได้ไหม”

                “หนอยยยยยยย!!”

                ก่อนที่จะตบตีกับยัยหนูสุดแสบก็มีเสียงออดดังขึ้นที่ประตูบ้าน

                “พัสดุมาส่งคร้าบบบบบ”

น้องสาวของผมวิ่งลงไปที่หน้าประตูบ้านอย่างรวดเร็ว ซึ่งปกติเธอไม่ค่อยทำอะไรที่กินแรงอย่างการวิ่งออกไปข้างหน้าบ้านแท้ๆ แล้วซักพักเธอก็วิ่งกลับมาพร้อมกับลังพัสดุสองลัง

                “นี่เธอวานให้พ่อซื้ออะไรมาให้อีกแล้วงั้นเหรอ....”

                “แน่นอนสิ ชีวิตในวัยรุ่นคนเราถ้าหากขาดการอ้อนพ่อแม่ล่ะก็อาจจะพลาดอะไรไปมากมายเลยน้าฮิฮิฮิ”

                เธอพูดพลางยิ้มแกะกล่องพัสดุอย่าอารมณ์ดี ซึ่งปกติเธอไม่ค่อยยิ้มอยู่แล้วผมจึงแปลกใจอย่างมาก ว่าทำไมเธอถึงดีใจขนาดนี้ที่พ่อยอมซื้อของชิ้นนี้ให้เธอ

                “นี่อรชร สรุปไอ้ของที่เธอขอให้พ่อซื้อมาให้จากญี่ปุ่นเนี่ย มันคืออะไรเหรอ”
 

                อรชรยิ้มแล้วหันกลับมาหาผมอย่างยินดี


                “เกมใหม่ล่าสุดของบริษัทเอเธอนัลฟอร์ซ ที่ออกวางขายเพี่ยงแค่ในญี่ปุ่นและกำลังฮิตสุดๆจนทั่วโลกจับตามอง VRMMORPG Fantastic Miracle Onlineไงล่ะพี่ยศ!!”

                “เชรดดโด้วววว จริงดิ”

                “กล่องอันนี้ของพี่นะ แล้วก็ สุขสันต์วันเกิดดดด!!”
 

                อรชรได้มอบกล่องอีกกล่องให้ผมอย่างทะนุถนอม เส้นผมคล้ายหนวดเเมลงสาบสีดำสองเส้นของผมตั้งชูชันเพราะเพิ่งรู้ตัวว่าวันนี้เป็นวันสำคัญที่มีเพียงปีละครั้งเท่านั้น
 

                “อ๊ะ!!วันนี้วันเกิดเราเหรอ เฮ้ยดันลืมไปซะได้”  
 

                ผมตกใจเล็กน้อยเพราะไม่นึกเลยว่าพ่อและน้องจะเซอไพรส์ผมด้วยการการซื้อของที่อยากได้สุดๆให้ในวันเกิด อรชรจึงยิ้มแห้งๆ โทษทีนะน้องรักพี่เองก็เล่นเกมในช่วงปิดภาคเรียนรัวๆจนลืมวันเกิดไปเลยล่ะ 
 

                “เอ้าๆ พี่ยศเองก็รีบไปติดตั้งเครื่องแล้วสร้างไอดีไปเล่นพร้อมๆกันดีกว่าเนอะๆ”


                อรชรวิ่งนำไปที่ห้องของเธอทันที ผมเองก็วิ่งกลับไปที่ห้องของผมเช่นกันแล้วเราจึงได้เริ่มต้นการพจญภัยในโลกแห่งเกมที่วาดฝันเอาไว้

[นิยาย] เกมออนไลน์อย่างนี้ก็ทำได้เหรอ
ReTo-chan
L
Fame • 14
อันนี้ลิงค์นิยายจากเว็บเด็กดีครับ จะเป็นเกียรติอย่างมากที่ได้รับคำติชมงาน// (ถ้าเป็นเรื่องพิมพ์ผิดก็บอกได้ครับจะได้ไปแก้อย่างเร็ว) 

จิ้มนิดนุงก็วาร์ปได้
Milan丶龙
L
拜拜 。 。 。
Fame • 872
 แปะไว้ จ้า 
SOTooM.
L
ความทรงจำ...
Fame • 133
ขอบคุณน๊าา เดี๋ยวตามไปช่วยยอดวิวๆๆ 
1 ความคิดเห็นย่อย
ขอบคุณครับ!!
    [IV]หัวหน้าห้องทดลองที่ 4
    L
    Spyware เป็นไวรัสชนิดหนึ่ง =w= d
    Fame • 5
    จะรอชมบทแรกนะ Emoji
    1 ความคิดเห็นย่อย
    ขอให้สนุกนะครับ ถ้าอยากติตรงไหนทักมาได้น่ออ
      https://media.giphy.com/media/1zhsninVNCVcd95vuO/giphy.gif
        © 2TH All rights reserved.